Opinie zabezpieczające przed stosowaniem przepisów o przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania

Jeśli dokonujesz działań zmierzających do optymalizacji podatków sprawdź koniecznie czy nie jesteś narażony na ryzyko zastosowania przez organ podatkowy narzędzia, którym jest „klauzula przeciw unikaniu opodatkowania”.

Wprowadzenie klauzuli zwiększa ponoszone przez podatników ryzyko podatkowe, ponieważ przestają chronić podatnika uzyskane wcześniej interpretacje indywidualne. Przed ewentualnym ryzykiem podatnika zabezpieczy tylko posiadanie tzw. opinii zabezpieczającej, której koszt wynosi 20.000,00 zł.

Tytułem wstępu czyli krótka historia wprowadzenia klauzuli i zakres działania.

Regulacje przeciwko unikaniu opodatkowania (klauzulę przeciw unikaniu opodatkowania) wprowadziła do polskiego prawodawstwa nowelizacja Ordynacji podatkowej z 13 maja 2016 r., która weszła w życie 15 lipca 2016 r.

Zagrożona zastosowaniem klauzuli jest czynność dokonana przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej, nie powinna skutkować osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli sposób działania był sztuczny.

Korzyścią podatkową jest:

– niepowstanie zobowiązania podatkowego,
– odsunięcie w czasie powstania zobowiązania podatkowego,
– obniżenie wysokości zobowiązania podatkowego,
– powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,
– powstanie nadpłaty lub prawa do zwrotu podatku,
– podwyższenie kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku.

Zasadniczo więc w sytuacji, gdy wszystkie ww elementy są spełnione, organ podatkowy może pominąć skutki działań podatnika i opodatkować go „na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej.”

Przy czym owa „czynność odpowiednia” to czynność, której podmiot mógłby w danych okolicznościach dokonać, jeżeli działałby rozsądnie i kierował się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowe”.

Czynność oznacza także zespół powiązanych ze sobą czynności, dokonanych przez te same bądź różne podmioty.

Sposób działania uznaje się za sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że nie zostałby zastosowany przez podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej.

Przez „czynność” rozumieć należy także zespół powiązanych ze sobą czynności, dokonanych przez te same bądź różne podmioty.

Przepisów wprowadzających klauzulę nie stosuje się:

1) jeżeli korzyść podatkowa lub suma korzyści podatkowych osiągniętych przez podmiot z tytułu czynności nie przekracza w okresie rozliczeniowym 100.000 zł, a w przypadku podatków, które nie są rozliczane okresowo – jeżeli korzyść podatkowa z tytułu czynności nie przekracza 100.000 zł;
2) do podmiotu, który uzyskał opinię zabezpieczającą – w zakresie objętym opinią, do dnia doręczenia uchylenia lub zmiany opinii zabezpieczającej;
3) do podmiotu, którego wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej nie został załatwiony w terminie – w zakresie objętym wnioskiem, do dnia doręczenia zmiany opinii zabezpieczającej;
4) do podatku od towarów i usług oraz do opłat i niepodatkowych należności budżetowych;
5) jeżeli zastosowanie innych przepisów prawa podatkowego pozwala na przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.

Przepisy działania klauzuli mają zastosowanie do korzyści podatkowej uzyskanej po dniu wejścia w życie noweli.

Zagadnienie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (czy szerzej – klauzuli obejścia prawa) jest bardzo złożone. Warto jednak mieć na uwadze próby definiowania problemu w orzecznictwie: „Obejście prawa podatkowego polega na tym, iż wskutek celowo sztucznego kształtowania prawnego oblicza działań gospodarczych – podatnik nie doprowadza do urzeczywistniania się normatywnego podatkowoprawnego stanu faktycznego, mimo iż osiągnięty przez niego efekt gospodarczy – gdyby przybrał swoje „naturalne” oblicze prawne – leżałby w zakresie opodatkowania. Punktem wyjścia przy badaniu, czy w konkretnym przypadku wystąpiło to zjawisko, powinna być jednak zasada swobody podatnika do obniżania obciążenia podatkowego (zasada wolności unikania opodatkowania), zaś samo obejście prawa podatkowego należy traktować jako nadużycie zasady wolności unikania opodatkowania. Przyjęcie, iż w danym przypadku ma miejsce obejście prawa podatkowego, powinno być oparte na wszechstronnej, całościowej analizie okoliczności faktycznych i prawnych występujących w konkretnym przypadku, tak aby można było ustalić rzeczywistą treść czynności prawnych oraz towarzyszącą jej formę prawną” (wyrok WSA w Lublinie z 29.04.2011 r., I SA/Lu 60/11)

Z kolei jak wskazał przykładowo NSA w wyroku z 19.10.2016 r., II FSK 1969/16, wprawdzie przepisy regulujące przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania zostały wprowadzone dopiero z dniem 15.07.2016 r., to jednak w stanie prawnym obowiązującym przed tą datą organy podatkowe dysponowały możliwością przedefiniowania rodzaju czynności prawnej w stosunku do wskazywanego przez podatnika, jeżeli odmienny charakter takiej operacji wynikał z jej treści, zamiaru stron oraz celu.

Już niebawem pojawią się kolejne wpisy dotyczące następujących tematów:

  • wniosek zainteresowanego;
  • wydanie opinii zabezpieczającej;
  • skutki odmowy wydania opinii;
  • treść opinii zabezpieczającej;
  • środki zaskarżenia;
  • terminy a zagadnienie „milczącej zgody”;
  • zmiana opinii zabezpieczającej;
  • opłaty;
  • ochrona prawna.

Zapraszamy do śledzenia wpisów.

Przedsiębiorco! Czy wiesz, że posługiwanie się pustymi fakturami, jak również ich wystawianie – jest karane karami zarówno z kk jak i kks?

Często przedsiębiorcy nie są świadomi, iż nawet działając w dobrej wierze, mogą paść „ofiarą” nieuczciwego podatnika i zaksięgować u siebie tzw. „pustą fakturę”! Równie często, nie są świadomi, że posługiwanie się takimi dokumentami (a tym bardziej ich wystawianie) jest karane karami zarówno z kodeksu karnego [kk], jak i kodeksu karno-skarbowego [kks].

Brak wiedzy w tym zakresie jest jak poruszanie się po polu minowym bez odpowiednich zabezpieczeń!

Poniżej prezentujemy wykaz kar dotyczących faktur VAT z Kodeksu karnego i Kodeksu karnego skarbowego.

Opis czynu Przepis karny Kara
Fałszerstwo faktury art. 270a § 1 k.k. pozbawienie wolności od 6 miesięcy do lat 8, grzywna do 3000 stawek dziennych
Fałszerstwo faktury – kwota należności większa niż 5 000 000 zł art. 270a § 2 k.k. pozbawienie wolności na czas nie krótszy niż 3 lata, grzywna do 3000 stawek dziennych
Poświadczenie nieprawdy przez wystawcę faktury art. 271a § 1 k.k. pozbawienie wolności od 6 miesięcy do lat 8, grzywna do 3000 stawek dziennych
Poświadczenie nieprawdy przez wystawcę faktury – kwota należności większa niż 5 000 000 zł art. 271a § 2 k.k. pozbawienie wolności na czas nie krótszy niż 3 lata, grzywna do 3000 stawek dziennych
Fałszerstwo faktury, poświadczenie nieprawdy przez wystawce faktury – kwota należności co najmniej 10 000 000 zł art. 277a § 1 k.k. pozbawienie wolności na czas nie krótszy niż 5 lata, kara pozbawienia wolności 25 lat, grzywna do 3000 stawek dziennych
Niewystawienie faktury lub rachunku, wystawienie w sposób wadliwy albo odmowa ich wydania art. 62 § 1 k.k.s. grzywna do 180 stawek dziennych
Wystawienie faktury w sposób nierzetelny lub posługiwanie się taką fakturą art. 62 § 2 k.k.s. grzywna do 720 stawek dziennych albo kara pozbawienia wolności na czas nie krótszy od roku, albo obie te kary łącznie
Wystawienie faktury w sposób nierzetelny lub posługiwanie się taką fakturą, gdy suma kwot podatku nie przekracza 400 000 zł art. 62 § 2a k.k.s. grzywna do 720 stawek dziennych albo kara pozbawienia wolności, albo obie te kary łącznie

Stąd tak ważne jest dołożenie z naszej strony należytej staranności w kwestii sprawdzania naszych kontrahentów, aby organ podatkowy nie zakwestionował nam prawa do odliczenia VAT z „pustej faktury” i oprócz „wyrzucenia” podatku naliczonego z rejestru i naliczenia podatku z odsetkami… nie zastosował dodatkowych sankcji karnych!

 Ps. Jeszcze dziś pojawi się wpis Jakie są konsekwencje posługiwania się pustymi fakturami. Śledźcie naszego bloga na bieżąco ;).

Dlaczego warto weryfikować kontrahenta?

Dlaczego warto uczulić pracowników firmy aby oni również dokładali należytej staranności podczas transakcji z kontrahentami? Zapraszamy na kolejny wpis w którym przybliżamy następny obszar z ryzyka podatkowego.

Drogi podatniku, przedsiębiorco! To po Twojej stronie leży decyzja czy i jakie narzędzia wdrożysz u siebie. Zgodzimy się z Tobą, że to dodatkowa praca i wielu z przedsiębiorców (zanim nie wdrożyło procedur) nie wyobrażało sobie weryfikacji wszystkich kontrahentów!

Jednak ryzyko jest zbyt duże! Jakie ryzyko konkretnie mamy na myśli? Ryzyko wykreślenia naszej firmy z rejestru VAT!

Jeśli czytałeś nasz poprzedni wpis, to zapewne zauważyłeś, że podaliśmy w nim listę przesłanek na mocy których naczelnik urzędu skarbowego wykreśla podatników z VAT. Zapewne pamiętasz również, że z tego prawa do kwietnia urzędnicy skorzystali już ponad 39.000 razy!

Ale czy zauważyłeś, że wśród tej listy przesłanek umożliwiających urzędnikom wykreślenie podatnika z VAT jest również przesłanka umożliwiająca wykreślenie podatnika za dokonywanie transakcji z podmiotami, o których wiedział lub miał uzasadnione podejrzenie co do tego, że uczestniczą w nierzetelnym rozliczaniu VAT w celu odniesienia korzyści majątkowej. No właśnie.

Przypuśćmy zatem, że padłeś „ofiarą” karuzeli. Jak chciałbyś wybronić swoje stanowisko, nie mając żadnych dowodów na to, że dołożyłeś należytej staranności i sprawdziłeś kontrahenta? Jak chciałbyś wykazać, że działałeś w dobrej wierze i nie powinieneś ponosić negatywnych konsekwencji brania udziału w transakcji? … Dlatego prosimy, nie pozbawiaj się asów z rękawa. Weryfikuj kontrahentów, zachowuj dokumentacje mailową, notatki, korespondencję – wszystko co może zostać użyte na Twoją korzyść, w odpowiednim czasie.

Dlatego sam widzisz, że to na Tobie jako podatnika, ciąży obowiązek weryfikacji kontrahentów.

Pierwszym etapem takiej weryfikacji może być sprawdzenie kontrahenta i jego rejestracji na VAT lub VAT-UE. Negatywny wynik weryfikacji kontrahenta za pomocą bramek udostępnione przez Ministerstwo Finansów i Komisję Europejską (baza VIES) nie musi oznaczać, że podmiot nie istnieje. Jednak jest to sygnał, że należy bliżej przyjrzeć się takiemu przedsiębiorcy.

Ponadto, dokonanie czynności z podmiotem niezarejestrowanym jako podatnik VAT lub VAT-UE może skutkować zakwestionowaniem przez organy podatkowe prawa do odliczenia zakupowego VAT lub do zastosowania stawki 0% w przypadku WDT.

Wobec tego, że organy podatkowe zaczęły szeroko wykorzystywać swoje kompetencje do wykreślania podatników VAT z rejestru, nie wystarczy już tylko jednorazowo zweryfikować kontrahenta na początku współpracy. Jego status trzeba sprawdzać regularnie, najlepiej co miesiąc, przed złożeniem deklaracji VAT. Najszybciej weryfikacji takiej można dokonać za pomocą odpowiednich programów do rozliczania podatków. Niektóre z nich umożliwiają łączenie weryfikacji kontrahentów z tworzeniem ewidencji VAT, przygotowywaniem deklaracji i pliku JPK.

Nie przysparza to podatnikom dodatkowej pracy, a ogranicza ryzyko zakwestionowania prawidłowości rozliczeń. Jest to jednocześnie dobry sposób, aby w razie nieświadomego uczestniczenia w mechanizmie mającym na celu wyłudzenie VAT udowodnić, że dochowaliśmy najwyższej staranności w sprawdzeniu, czy nie mamy do czynienia z oszustem.

Jakie są skutki wykreślenia z rejestru podatników VAT?

Tylko do kwietnia 2017 roku urzędnicy wykreślili z rejestru VAT ponad 39 tyś. podmiotów. Warto zdawać sobie sprawę, w jakich sytuacjach organ podatkowy może wykreślić podatnika z rejestru oraz co zrobić, aby tego uniknąć.

Wykreślenie podatnika VAT czynnego z rejestru może bowiem spowodować problemy z rozliczeniem VAT zarówno podmiotów usuniętych z rejestru, jak i ich kontrahentów.

Poniżej wskazujemy konsekwencje nowych przepisów dla przedsiębiorców uczciwych, jeżeli nie zachowają zasad staranności czy ostrożności. Przedsiębiorcy ci powinni przede wszystkim:

  • zdawać sobie sprawę, w jakich sytuacjach są narażeni na wykreślenie z rejestru,
  • znać konsekwencje wykreślenia z rejestru – dla nich i ich kontrahentów,
  • wiedzieć, jak postępować, aby nie zostać wykreślonym z rejestru.

Kto może być wykreślony z rejestru VAT

Przepisy art. 96 ust. 9 i 9a ustawy o VAT – choć wprowadzone w celu wyeliminowania patologii oraz przeciwdziałania nadużyciom – niestety w określonych okolicznościach mogą być zastosowane w odniesieniu do podatników faktycznie prowadzących działalność gospodarczą. Dotyczy to w szczególności tych, którzy wykazali się pewną niefrasobliwością, nie dołożyli należytej staranności w zakresie zgłoszenia/aktualizacji swoich danych w rejestrach urzędowych.

Organy podatkowe posiadają obecnie kompetencje do wykreślenia z rejestru m.in. podmiotów, które:

  • nie odpowiadają na próby kontaktu ze strony fiskusa (nie odbierają telefonów, poczty, nie stawiają się na wezwania organów), mających na celu zweryfikowanie istnienia podmiotu i prowadzenia przez niego działalności,
  • w zgłoszeniach rejestracyjnych (VAT-R) i ich aktualizacjach podały dane niezgodne z prawdą (niezależnie od przyczyny wskazania takich danych, np. nieświadomy błąd),
  • zawieszają prowadzenie działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 miesięcy (tylko przedsiębiorcy jednoosobowi, spółki cywilne),
  • nie składają deklaracji na VAT za 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały,
  • składają przez 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracje, w których nie wykazują sprzedaży albo nabycia towarów lub usług z kwotami podatku do odliczenia,
  • prowadząc działalność gospodarczą, wiedziały lub miały uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że dostawcy lub nabywcy biorący udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie tego samego towaru lub usługi uczestniczą w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej.

Niewątpliwie zatem na wykreślenie z rejestru VAT narażeni są:

  • podatnicy, którzy zawieszają i wznawiają działalność gospodarczą,
  • „uśpione spółki”;
  • korzystający z tzw. wirtualnych biur (zob. orzeczenie NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt I FSK 1466/14),
  • zmieniający siedzibę,
  • dokonujący różnego rodzaju przekształceń, przejęć i podziałów struktur gospodarczych,
  • podatnicy, którzy nie aktualizują danych rejestrowych (w szczególności w ramach VAT-R i jego aktualizacji).

W związku z wejściem w życie nowych przepisów podatnik powinien więc przede wszystkim zweryfikować, czy dane zgłoszone w rejestrze są aktualne, i ewentualnie je zaktualizować. Również w przyszłości powinien dbać o bieżące dopilnowanie aktualizacji swoich danych w rejestrze. Powinien też sprawdzać wpisy rejestracyjne swoich kontrahentów.

Konsekwencje wykreślenia z rejestru podatników VAT

Wykreślenie podmiotu z rejestru podatników VAT odbywa się w większości przypadków bez informowania o tym samego zainteresowanego, choć organy nie stosują tu jednolitej praktyki. Jedynie w przypadku wykreślenia podatnika z rejestru VAT-UE podatnik zostanie o tym fakcie zawiadomiony.

To właśnie z powodu pozostawania danego podmiotu w błędnym przekonaniu o posiadaniu wpisu w rejestrze VAT jako podatnika czynnego w głównej mierze mogą wynikać negatywne konsekwencje zarówno w stosunku do niego, jak i jego kontrahentów.

Negatywne konsekwencje wskutek wykreślenia którejkolwiek ze stron transakcji dostawy/nabycia towarów/usług mogą spotkać obu kontrahentów. Brak wpisu w rejestrze może bowiem oznaczać, że ich rozliczenia podatkowe zostaną zakwestionowane przez organy podatkowe.

Ryzyko takie może mieć miejsce w następujących przypadkach:

  1. Nabycie towaru/usługi od podmiotu wykreślonego z rejestru podatników VAT

Dla podatnika, który nabywa towary/usługi, nabycie towaru/usługi od podmiotu wykreślonego z rejestru VAT wiąże się z ryzykiem zakwestionowania prawa do odliczenia VAT naliczonego przez organy podatkowe.

Przykład 1

Podatnik X prowadzący działalność w zakresie handlu towarami i posiadający status podatnika VAT czynnego (jest wpisany do rejestru VAT) nabywa towary od podatnika Y, którego wykreślono z rejestru VAT (nastąpiło to wskutek braku odbierania korespondencji od organu podatkowego, co z kolei wynikało ze zmiany siedziby podatnika Y bez aktualizacji danych kontaktowych w urzędzie). Prawo do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika X z faktur wystawionych przez jego kontrahenta może być kwestionowane (nabycie towarów/usług od niepodatnika; nabycie od podmiotu nieistniejącego).

Oczywiście, gdy podmiot wykreślony faktycznie istnieje, a do transakcji rzeczywiście doszło, nabywca nie powinien być pozbawiony prawa do odliczenia VAT naliczonego. Potwierdza to orzecznictwo TSUE (zob. np. orzeczenia z 12 stycznia 2006 r., sygn. akt C-354/03, C-355/03 i C-484/03) i NSA (zob. np. wyrok z 14 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 429/12) w zakresie przyznania podatnikom prawa do odliczenia VAT nawet w sytuacjach, gdy nabywali towary/usługi od podmiotów nieistniejących, jeśli działali z zachowaniem należytej staranności i jednocześnie doszło do transakcji. Podatnik nie powinien być zatem pozbawiany prawa do odliczenia w przypadku, gdy faktycznie doszło do dostawy towarów/usług, a oba podmioty obiektywnie przy tej transakcji działały jak podatnicy VAT czynni (dostawca rozlicza VAT należny, nabywca rozlicza VAT naliczony). Z pewnością jednak będzie musiał te fakty udowodnić, co może okazać się dość uciążliwe.

  1. Nabycie towaru/usługi przez podatnika wykreślonego z rejestru

Organy podatkowe mogą zakwestionować prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku gdy odliczenia dokonuje podatnik wykreślony z rejestru w związku z nabyciem towarów/usług na potrzeby swojej działalności.

Przykład 2

Podatnik Y został wykreślony z rejestru VAT, o czym nie wiedział. W takiej sytuacji jego prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów/usług na potrzeby prowadzenia działalności opodatkowanej może być kwestionowane. W momencie nabycia w sensie formalnym podatnik taki nie działa bowiem jako podatnik VAT czynny.

Można przyjąć założenie, że podatnicy faktycznie prowadzący działalność opodatkowaną, którzy zostaną wykreśleni z rejestru VAT, nie utracą całkowicie możliwości dokonania tego odliczenia. W sytuacji wykreślenia podatnika z rejestru fakt ten przez samego zainteresowanego zostanie odkryty, chociażby wskutek wezwania z organu podatkowego przy składaniu deklaracji VAT (inaczej podatnik nie może skonsumować prawa do odliczenia). Dlatego jeśli nawet organ będzie kwestionował możliwość odliczenia VAT za okres, w którym podatnik był wykreślony, to nie posiada już takiej możliwości, gdy podatnik będzie korzystał z tego prawa po ponownym wpisaniu go do rejestru (nawet, jeśli odliczenie dotyczyć będzie faktur z poprzednich okresów – obejmujących czas, w którym został przez organ wykreślony). Oczywiście uprawnienie do odliczenia będzie przysługiwać, jeśli zostaną spełnione podstawowe przesłanki, w szczególności, jeśli towary/usługi zostały nabyte na cele działalności opodatkowanej.

  1. Wystawienie faktury przez podatnika wykreślonego z rejestru

W przypadku wystawienia faktury przez podatnika wykreślonego z rejestru podatników VAT organ podatkowy może przyjąć, że jest to sytuacja wskazana w art. 108 ustawy o VAT (tzw. „pusta faktura”). Zgodnie z zawartą tam regulacją każdy podmiot, który wystawia fakturę, jest zobowiązany do zapłaty wykazanego na fakturze podatku. Natomiast podmiot otrzymujący taką fakturę nie ma prawa do odliczenia tego podatku.

Przykład 3

Podatnik X (wykreślony z rejestru podatników VAT) wystawił fakturę na podatnika Y. Faktura dokumentuje dostawę towaru. W tej sytuacji organ podatkowy może przyjąć, że podatnik X ma obowiązek zapłaty podatku wykazanego na fakturze – na podstawie art. 108 ustawy o VAT. Jednocześnie podatnik Y nie będzie miał prawa do odliczenia VAT naliczonego z takiej faktury.

Teoretycznie opisane restrykcje nie powinny wystąpić, zakładając, że mamy do czynienia z rzetelnymi podatnikami, którzy wskutek pewnych zaniedbań administracyjnych zostali wykreśleni z rejestru podatników VAT czynnych. W momencie wystawienia faktury (jeśli dokumentuje ona transakcję, która miała miejsce) działają oni obiektywnie jak podatnicy podatku od towarów i usług, którzy rozliczają w ramach składanych deklaracji należności wynikające z tego zdarzenia gospodarczego. W praktyce takiego scenariusza nie można jednak wykluczyć.

Jak postępować, aby nie zostać wykreślonym z rejestru

Należy postawić podstawowe pytanie. Co zrobić, aby zabezpieczyć się przed niepotrzebnymi kłopotami? Sposobów jest kilka. Jest to:

  1. Aktualizacja danych rejestrowych

Przede wszystkim zauważmy, że podstawy do wykreślenia podatnika z rejestru VAT są (w większości przypadków) skutkiem nieuzasadnionej bierności samych podatników. Przejawiają się one albo w nieskładaniu (nieterminowym składaniu) deklaracji, albo braku aktualizacji danych kontaktowych, albo niepodejmowaniu kontaktu z organami podatkowymi na ich wezwanie. Pożądanym zachowaniem jest zatem uregulowanie wskazanych spraw, odbieranie korespondencji oraz aktualizacja danych kontaktowych, którymi dysponują urzędy.

  1. Weryfikacja statusu kontrahentów

Ministerstwo Finansów umożliwia weryfikację statusu podatnika VAT po wpisaniu jego NIP (https://ppuslugi.mf.gov.pl). Jest to w zasadzie czynność, o którą może się pokusić co jakiś czas każdy podatnik VAT. Zajmuje ona kilka sekund, a wydruk/skan/plik PDF z pewnością daje niezbędne informacje zarówno w odniesieniu do podatników dostarczających towary/usługi, jak i je nabywających. Posiadanie takich dowodów stanowi zatem przesłankę uniemożliwiającą ograniczenie uprawnień podmiotów jako podatników VAT czynnych.

  1. Wyjaśnienie sprawy w urzędzie

Jeśli podatnik w jakikolwiek sposób uzyska informacje o wykreśleniu go z rejestru podatników VAT czynnych, niezwłocznie powinien skontaktować się z organem w celu wyjaśnienia tych nieścisłości. Podatnik ma też możliwość zaskarżenia działania organu podatkowego, który wykreślił go z rejestru, do sądu administracyjnego.

Podsumowanie

Wprowadzone przepisy bez wątpienia są rygorystyczne. Fakt, że mają trafić w nieuczciwe podmioty oraz zaktualizować rejestr podatników VAT czynnych, nie oznacza, że nie uprzykrzą życia także niektórym rzetelnym przedsiębiorcom. Niemniej jednak – jeśli dana transakcja prowadzona jest przez faktycznie funkcjonujące podmioty – ich uprawnienia wynikające z neutralności systemu VAT (możliwość odliczenia VAT) nie powinny być zakwestionowane (chociażby dopiero wskutek kontroli sądowej rozstrzygnięć wydawanych przez organy).

Co lepsze, tradycyjna ksiegowosc, czy e-ksiegowosc?

Zyjemy w swiecie nowych technologii – zgodzisz sie z nami? Nowosci wkradaja sie takze w swiat ksiegowosci. Czy jednak tradycyjna ksiegowosc moze byc zastapiona przez system?

Przekonaj sie sam, ktore z argumentow przemawiaja do Ciebie bardziej ;):

Wybieram tradycyjna ksiegowosc, poniewaz:

1. Warto miec wsparcie specjalistyMale i srednie przedsiebiorstwa czesto rezygnuja z uslug fachowcow chcac minimalizowac koszty. Dlaczego warto miec wlasna ksiegowa lub powierzyc rachunki zewnetrznym biurom? Poniewaz samodzielne prowadzenie ksiegowosci jest niebezpieczne. Nasza wiedza na temat rozliczen jest znikoma. Nawet, jesli program ksiegowy prowadzi nas krok po kroku, to do nas nalezy decyzja czy np. dane faktury mozemy zaliczyc do kosztow. Dodatkowo, to w zakresie obowiazkow biura nalezy pilnowanie terminow platnosci i wysylania odpowiednich sprawozdan do instytucji finansowych. Jesli zrobimy to niewlasciwie, sciagniemy na siebie kontrole z urzedu skarbowego lub ZUS. Warto ryzykowac?

2. Trzeba miec wiedze ksiegowa

Drugi powod laczy sie bezposrednio z pierwszym. Niewielu z nas wie, jaki sposob obliczania podatkow powinien wybrac, a tylko nieliczni znaja sie na VAT marzy czy amortyzacji sprzetu. Warto skorzystac z pomocy osob, ktore dokladnie wiedza, co jest dla nas najkorzystniejsze, czesto ratujac firmy przed wysokimi oplatami. Ksiegowe naleza do kompetentnych osob, ktore swoim doswiadczeniem moga wesprzec przedsiebiorcow podczas kontroli – fachowo odpowiedza na zadawane przez urzednikow pytania, przygotuja odpowiednia dokumentacje. Stoi za nimi wiedza, pozwol, zeby ksiegowa stanela za Toba.

3. Odpowiedzialnosc

Prowadzenie firmy wiaze sie z wieloma obowiazkami – przedsiebiorca powinien skupic sie na sprzedazy produktow lub uslug, a nie kalkulowaniu i pilnowaniu terminow. Podpisujac umowe z biurem rachunkowym wlasciciel zrzuca z siebie ciezar prowadzenia ksiegowosci, ale przede wszystkim rozklada odpowiedzialnosc za biznes. Ksiegowa przejmuje bowiem obowiazki prowadzenia rozliczen, a wraz z nimi staje sie odpowiedzialna za dopilnowanie wszelakich terminow finansowych.

Sklaniam sie do e-ksiegowosci, bo:

1. Moge zrobic to z domu

Prowadzac e-ksiegowosc przedsiebiorca moze samodzielnie wprowadzac faktury czy dokumenty rachunkowe do programu ksiegowego. Dzieki temu oszczedza czas oraz pieniadze – nie ma koniecznosci dostarczania dokumentow do biura, co bywa bardzo klopotliwe i uciazliwe.

2. Brak informacji

Przedsiebiorcy czesto narzekaja na brak dostepu do informacji dotyczacych wlasnych platnosci. Zazwyczaj nie moga otrzymywac codziennych raportow rozliczeniowych, co stanowi duze utrudnienie – szczegolnie dla przedsiebiorcow, ktorzy lubia lub musza trzymac reke na rozliczeniowym pulsie. Ksiegowe czesto czekaja z przeslaniem informacji podatkowych do ostatniego dnia, nie zwracajac uwagi na czas pracy przedsiebiorcy.

Zloty srodek:

Wydaje sie, ze najlepszym rozwiazaniem dla przedsiebiorcow jest nawiazanie wspolpracy z nowoczesnym biurem rachunkowym, ktore proponuje w swojej ofercie prowadzenie tradycyjnej ksiegowosci podpartej technologia. Klient nie musi dostarczac dokumentow – przesyla je wirtualnie do swojego biura rachunkowego, a to odpowiednio je rozlicza. Dodatkowo biura powinny posiadac systemy ksiegowe, ktore pozwola klientom monitorowac miesieczne koszty.

Takie rozwiazanie wydaje sie byc najbardziej korzystne dla wszystkich stron – przedsiebiorcy, ktory ma merytoryczne wsparcie w biznesie i ksiegowosci, ktora wychodzi naprzeciw wspolczesnym klientom.

Biuro rachunkowe czy samodzielna księgowość?

Jak często zadajesz sobie to pytanie? :) Co brać pod uwagę aby mieć pewność, że dokonaliśmy dobrego wyboru?

Przekornie odpowiemy – To zależy ;).  Z naszego doświadczenia wynika, że prowadzenie księgowości nawet w przypadku firmy niewielkich rozmiarów może okazać się nie lada wyzwaniem.
Argumentami przemawiającymi na korzyść skorzystania z biura podatkowego jest to, że można skupić się na własnej działalności, nie ryzykując problemów z fiskusem. Nie bez znaczenia jest również ograniczenie ryzyka – w przypadku błędu popełnionego przez biuro można liczyć na odszkodowanie.

Prowadząc działalność gospodarczą przedsiębiorca – zgodnie z zasadą samoopodatkowania – musi sam obliczyć należne fiskusowi podatki i wywiązać się z wielu nałożonych przez prawo podatkowe obowiązków dokumentacyjnych – biuro zrobi wszystko ;) – od obliczenia, przez sporządzenie deklaracji, po kontakty z urzędami i reprezentowanie przez urzędami.

Zakres współpracy z biurem może być węższy lub szerszy – to determinuje również cenę za te usługi. Cena zależy od formy prawnej przedsiębiorcy, miejscowości, rozmiaru działalności, a co za tym idzie – ilości faktur, formy opodatkowania i ewidencji, ilości pracowników itp.

Jednak! To wszystko zależy od skali biznesu. I warto aby podczas rozmowy z biura wypracować najlepsze rozwiązania.

Jednym z ciekawszych modeli współpracy, które warto rozważyć decydując się na księgowość u siebie jest nadzór księgowy lub audyt księgowy.

Nadzór księgowy to rozwiązanie optymalne dla tych przedsiębiorców, którzy na co dzień zawierają dużą liczbę transakcji i potrzebują na bieżąco monitorować ich przepływ, a jednocześnie wymagają profesjonalnego wsparcia merytorycznego w prowadzeniu ksiąg rachunkowych.

Z kolei audyt księgowy, idealnie sprawdzi się niezależnie od ilości zawieranych transakcji. Zweryfikuje rzetelność księgowań a w razie wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości, doradzi rozwiązania na przyszłość.

 

<h2>4 <strong>mity na temat outsourcingu ksiegowosci w sredniej firmie</strong></h2>
<p class="lead">Jak wynika z raportu przygotowanego przez firme Grant Thornton, w Polsce jedynie 8% srednich i duzych firm zlecalo kiedykolwiek obsluge ksiegowa na zewnatrz.
Z 35 badanych krajow nizszy wspolczynnik ma jedynie Malezja, gdzie outsourcing ksiegowy w duzych i srednich firmach prowadzi jedynie 6% przedsiebiorstw.</p>

<div>

Czego boja sie polskie firmy przy outsourcingu uslug ksiegowych? Zapraszamy do wpisu, w ktorym obalimy 4 najczesciej spotykane obawy!

<strong>Mit 1. Zlecenie ksiegowosci na zewnatrz to ryzyko utraty danych</strong>

Wprost przeciwnie. Firmy ksiegowe musza zadbac o mozliwosc bezpiecznego przechowywania i archiwizacji danych. Znacznie czesciej korzystaja z nowoczesnych rozwiazan technologicznych pozwalajacych na zabezpieczenie danych, tworzenie regularnie back-upow i umozliwienie dostepu do danych z kazdego miejsca i o kazdym czasie.

<strong>Mit 2. Zlecenie ksiegowosci na zewnatrz oznacza utrate kontroli</strong>

Firmy czesto boja sie, ze zlecajac uslugi ksiegowe, straca kontrole nad czescia firmy. Tymczasem dobrze przemyslane wdrozenie outsourcingu pozwala zachowac pelna kontrole nad wszelkimi danymi, a nierzadko dodatkowo ulatwia korzystanie z nich. Przy wyborze partnera do outsourcingu warto zwrocic uwage na to, jakie rozwiazania proponuje biuro rachunkowe i w jaki sposob firma zachowuje dostep do danych i archiwum. Biuro rachunkowe z nowoczesnymi rozwiazaniami przechowywania dokumentow w chmurze czy na wyslanych serwerach z dostepem online, umozliwiajace kontrole nad obiegiem dokumentow nie tylko nie zmniejsza poziomu kontroli, ale pozwala go powiekszyc.

<strong>Mit 3. Wrazliwe dane sa bardziej narazone na wyciek</strong>

Kazde biuro rachunkowe musi zachowac zasady bezpieczenstwa danych i zapewnic klientom pelne bezpieczenstwo. Obawa o zwiekszenie ryzyka wycieku wrazliwych danych jest nieuzasadniona – to wlasnie w wewnetrznie prowadzonych procesach takie ryzyko jest wieksze ze wzgledu na mniejsze naklady na zabezpieczenia, jakie firmy prowadza wewnetrznie.

<strong>Mit 4. Jesli prowadzimy ksiegowosc wewnetrznie, to oszczedzamy</strong>

Poczucie lepszej kontroli nad kosztami procesow ksiegowych przy ich prowadzeniu wewnetrznie to czesty blad firm z sektora srednich i duzych przedsiebiorstw. Choc na pierwszy rzut oka wydaje sie, ze zlecenie ksiegowosci na zewnatrz to spory koszt, to jednak wziawszy pod uwage wszystkie zmienne – od koniecznosci zatrudnienia pracownikow i zwiazanych z tym kosztow pracy, poprzez koniecznosc zadbania o cala infrastrukture (miejsce pracy, sprzet, systemy IT), po ewentualne problemy i straty wynikajace z nieprawidlowo lub niedostatecznie szybko wykonanych dzialan – okazuje sie, ze outsourcing uslug ksiegowych jest tanszym rozwiazaniem.

<strong>Czy warto sie bac?</strong>

Doswiadczenia takich krajow jak Brazylia (64% srednich i duzych firm zleca prowadzenie ksiegowosci biurom rachunkowych) czy Finlandia (52%) pokazuja, ze takie dzialanie moze byc rownie bezpieczne, jak prowadzenie ksiegowosci wewnetrznie, a do tego niewatpliwie przeklada sie na lepsze wyniki finansowe. Swiadczy o tym rowniez coraz wieksze zainteresowanie outsourcingiem ksiegowym w innych krajach Europy i swiata.
Jedynie 16% firm, ktore kiedykolwiek zlecily ksiegowosc na zewnatrz, powraca do starego rozwiazania i przenosi ksiegowosc ponownie do wewnatrz.
Z rozwoju tego rynku wynika rowniez to, ze biura rachunkowe w Polsce powinny przygotowac sie na mozliwosc przyjecia i skutecznej obslugi nie tylko firm z sektora MSP, ale rowniez srednich przedsiebiorstw. To przygotowanie obejmuje nie tylko koniecznosc posiadania wykwalifikowanej kadry, ale rowniez nowoczesnych systemow ulatwiajacych i usprawniajacych prace biur ksiegowych.

</div>

Zastanawiasz się jak i w jakich terminach wystawiać faktury?

Pomocne będzie poniższe zestawienie. Zapraszamy do lektury ;)

 

Podmioty wystawiające faktury art. 106b u.p.t.u. Od 1.01.2014 r. faktury wystawiają wszyscy podatnicy, w tym wystawiający wcześniej rachunki podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT zwolnieni oraz podatnicy niezarejestrowani.

Obowiązkowo wystawiają faktury:

1. podatnicy dokonujący opodatkowanej sprzedaży na rzecz innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem,

2. podatnicy dokonujący dostawy towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 u.p.t.u., na rzecz innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem

3. podatnicy dokonujący sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż podatnik, podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem

4. podatnicy z tytułu dokonywanych wewnątrzwspólnotowych dostaw nowych środków transportu,

5. podatnicy otrzymujący całość lub część zapłaty przed dokonaniem czynności wymienionych w pkt 1-3, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 u.p.t.u.

Na żądanie nabywcy faktury wystawiają:

1. podatnicy dokonujący sprzedaży opodatkowanej na rzecz podmiotu innego niż podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,

2. podatnicy dokonujący sprzedaży zwolnionej od podatku.

Podmioty wystawiający faktury za podatników:

1. nabywcy towarów lub usług (w ramach tzw. samofakturowania)

2. upoważnione przez podatnika osoby trzecie, w szczególności ich przedstawiciele podatkowi,

3. administracyjne organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi (w imieniu dłużników będących podatnikami).

Termin wystawiania faktur art. 106i u.p.t.u. 1. Zasada ogólna: nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi,

2. Faktury zaliczkowe: nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu otrzymania zapłaty,

3. Faktury dokumentujące świadczenie usług budowlanych oraz budowlano-montażowych – nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług,

4. Faktury dokumentujące drukowanych książek, gazet, czasopism i magazynów – nie później niż 60 dni od dnia wydania towarów (jeżeli umowa nie przewiduje rozliczenia zwrotów wydawnictw) albo nie później niż 120 dni od pierwszego dnia wydania towarów (jeżeli umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw),

5. Faktury dokumentujące czynności polegające na drukowaniu książek, gazet, czasopism i magazynów – nie później niż 90. dnia od dnia wykonania czynności,

6. Faktury dokumentujące czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 u.p.t.u. – nie później niż z upływem terminu płatności,

7. Faktury dokumentujące niezwrócone opakowania zwrotne, za które pobrano lub określono kaucję – nie później niż 7. dnia od określonego w umowie dnia zwrotu opakowania (jeżeli umowa określała termin zwrotu opakowań zwrotnych) albo nie później niż 60. dnia od dnia wydania opakowania (jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu opakowania),

8. Faktury wystawiane na żądanie nabywcy – nie później 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy towarów, wykonania usługi albo otrzymania zapłaty (jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone do końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty) albo nie później niż 15. dnia od dnia zgłoszenia żądania (jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone później),

9. Faktury dokumentujące usługi w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, za które pobierane są opłaty trasowe: nie później niż 28. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano tę usługę.

Obowiązujące podatników wzory faktur Nie istnieją (wszelkie dostępne na rynku wzory faktur nie mają charakteru oficjalnego). Faktury wystawiane przez podatników powinny posiadać wymaganą przez przepisy treść, natomiast ich wygląd może być dowolny.
Obowiązkowe elementy faktur art. 106e ust. 1 pkt 1-15 u.p.t.u. Faktury muszą zawierać (z zastrzeżeniem przepisów określających elementy, których niektóre faktury nie zawierają oraz nie muszą zawierać):

1) data wystawienia;

2) kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku (w niektórych przypadkach poprzedzony przedrostkiem PL);

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi (w niektórych przypadkach poprzedzony przedrostkiem państwa członkowskiego nabywcy);

6) data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub otrzymania zapłaty (w przypadku faktur zaliczkowych), o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwa (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miara i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkowa netto);

10) kwota wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

stawka podatku;

12) suma wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

13) kwota podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

14) kwota należności ogółem.

Elementy obowiązkowe dla niektórych faktur art. 106e ust. 1 pkt 16-24 u.p.t.u. oraz art. 106e ust. 2 i 3 u.p.t.u. Niektóre faktury muszą zawierać dodatkowo:

1) wyrazy „metoda kasowa” – w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których obowiązek podatkowy powstaje (na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 1 u.p.t.u., art. 21 ust. 1 u.p.t.u. albo na podstawie przepisów wykonawczych) z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty (w szczególności w przypadku faktur wystawianych przez małych podatników rozliczających VAT metodą kasową);

2) wyraz „samofakturowanie” – w przypadku faktur wystawianych przez nabywców towarów i usług;

3) wyrazy „procedura marży dla biur podróży” – w przypadku świadczenia usług turystyki opodatkowanych według procedury marży;

4) wyrazy „procedura marży – towary używane”, „procedura marży – dzieła sztuki” lub „procedura marży – przedmioty kolekcjonerskie i antyki – w przypadku dostaw, odpowiednio, towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków opodatkowanych według procedury marży;

5) wyrazy „odwrotne obciążenie” – w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi;

6) wskazanie:

a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,

b) przepisu dyrektywy, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub

c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;

– w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku (z zastrzeżeniem przepisów § 3 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 3.12.2013 r. w sprawie wystawiania faktur, Dz. U. poz. 1485 – dalej r.f.);

7) nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla danych podatnika – imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres – w przypadku faktur wystawianych przez administracyjny organ egzekucyjny lub komornika sądowego;

8) nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany dla podatku – w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez przedstawiciela podatkowego;

9) datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:

a) przebieg pojazdu – w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a u.p.t.u.;

b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu – w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b u.p.t.u., oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c u.p.t.u.

– w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu;

10) dane określone w art. 136 u.p.t.u. – w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika uczestniczącego w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej rozliczanej według procedury uproszczonej;

11) numery VAT UE (numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, poprzedzony kodem PL lub numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego) – w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3 u.p.t.u.

Dane, których niektóre faktury nie powinny zawierać art. 106e ust. 4 u.p.t.u. Część faktury nie powinna zawierać niektórych obowiązkowych, co do zasady, elementów:

1) faktury dokumentujące dostawy towarów lub świadczenie usług, dla których obowiązany do rozliczenia podatku (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 lub 8 u.p.t.u.) jest nabywca towaru lub usługobiorca nie zawierają:

a) stawki podatku;

b) sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

c) kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

2) faktury dokumentujące sprzedaż (świadczenie usług turystyki lub dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków) opodatkowaną według procedury marży nie zawierają:

a) ceny jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku (ceny jednostkowej netto);

b) kwot wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

c) wartości dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartości sprzedaży netto);

d) stawki podatku;

e) sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

f) kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

3) faktury dokumentujące czynności zwolnione od podatku mogą zawierać tylko dane określone przepisami § 3 pkt 1-3 r.f., a jeżeli wystawiane są na zasadach ogólnych nie zawierają:

a) numeru, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi,

b) stawki podatku;

c) kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

4) faktury dokumentujące wewnątrzwspólnotowe dostawy nowych środków transportu wystawiane przez podatników, o których mowa w art. 16 u.p.t.u., nie zawierają numeru za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku.

Fakultatywne elementy faktur art. 106e ust. 5 u.p.t.u. Niektóre faktury nie muszą (choć mogą) zawierać części obowiązkowych danych:

1) faktury dokumentujące czynności, których miejsce świadczenia znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika, nie muszą zawierać:

a) kwot wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

b) stawki podatku;

c) sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

d) kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

2) faktury dokumentujące czynności, których miejsce świadczenia znajduje się na terytorium państwa trzeciego (poza terytorium Unii Europejskiej) nie muszą zawierać:

a) numeru, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi,

b) stawki podatku;

c) sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

d) kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

3) faktury wystawiane w przypadku gdy kwota należności ogółem nie przekracza kwoty 450 zł (albo 100 euro, jeżeli kwota ta określona jest w euro) mogą nie zawierać (pod warunkiem że zawierają dane pozwalające określić dla poszczególnych stawek podatku kwotę podatku):

a) imienia i nazwiska lub nazwy nabywcy towarów lub usług oraz jego adresu;

b) miary i ilości (liczby) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

c) ceny jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku (ceny jednostkowej netto);

d) wartości dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartości sprzedaży netto);

e) stawki podatku;

f) sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

g) kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.

Tytuł faktury Od 1.01.2013 r. faktury nie muszą być tytułowane w żaden szczególny sposób. W szczególności nie istnieje obecnie obowiązek oznaczania faktur wyrazami „FAKTURA VAT” (chociaż nie ma przeszkód, aby tak czynić). Każdy dokument – również nieoznaczony jako faktura – uważany jest za fakturę, jeżeli zawiera wymagane dla faktur dane.
Faktury pro forma Mogą być wystawiane. Oznaczenie dokumentu słowami „pro forma” powoduje, że nie uznaje się go za fakturę.
Ilość egzemplarzy art. 106g u.p.t.u. Faktury w formie papierowej wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach (wyjątkowo administracyjne organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi wystawiają w imieniu dłużników faktury w trzech egzemplarzach), z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
Oznaczenie oryginał-kopia Od 1.01.2013 r. egzemplarze faktur nie powinny być oznaczane jako oryginały i kopie.
Daty na fakturze art. 106e ust. 1 pkt 1 i 6 u.p.t.u. 1. Data wystawienia – zawsze.

2. Data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub otrzymania zapłaty (w przypadku faktur zaliczkowych) – jeżeli taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.

Oznaczanie podatnika i nabywcy art. 106e ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. 1. Imiona i nazwiska oraz adres zamieszkania – w przypadku osób fizycznych (nazwy firm prowadzonych przez osoby fizyczne mogą być podawane dodatkowo); dopuszcza się wskazywanie głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zamiast adresu zamieszkania osoby fizycznej.

2. Nazwa i adres siedziby – w przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej.

Faktury wystawiane na dwóch lub więcej nabywców Można wystawiać.
Faktury dokumentujące zakupy dokonywane przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej Mogą być wystawiane zarówno na obu małżonków, jak i na jednego z małżonków.
Faktury wystawiane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej art. 106b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 106b ust. 3 pkt 1 u.p.t.u. 1. Nie muszą być wystawiane, chyba że osoby te zażądają wystawienia faktury.

2. Nie muszą zawierać żadnego numer nabywcy (np. numeru NIP czy PESEL)

Numery na fakturze art. 106e ust. 1 pkt 2, 4, 5 i 24 u.p.t.u. 1. Numer kolejny faktury – zawsze; numer faktury powinien być nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę.

2. NIP sprzedawcy – zawsze.

3. NIP nabywcy – jeżeli jest zarejestrowany jako podatnik VAT i nabył towar lub usługę podając ten numer.

4. numer VAT nabywcy nadany przez inne państwo członkowskie – jeżeli nabywca posiada ten numer i nabył towar lub usługę podając ten numer.

5. numer VAT nabywcy nadany przez państwo spoza Unii Europejskiej – określanie na fakturze nie jest konieczne (nawet jeżeli nabywca posługuje się takim numerem).

Kod PL oraz kod państwa członkowskiego nabywcy art. 106e ust. 1 pkt 24 w zw. z art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3 u.p.t.u. Należy podawać na fakturach dokumentujących:

1) wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów;

2) świadczenie usług, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u., dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Nazwa (rodzaj) towaru lub usługi art. 106e ust. 1 pkt 7 u.p.t.u. Musi być na tyle szczegółowa, aby pozwalała organom podatkowym na weryfikację prawidłowości rozliczenia podatku oraz zapewniała nabywcy kontrolę dokonanego zakup.
Dodatkowe oznaczenia na fakturach art. 106e ust. 1 pkt 16-19 oraz art. 106e ust. 2 i 3 u.p.t.u. 1. „metoda kasowa” – faktury dokumentujące czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje (na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 1 u.p.t.u., art. 21 ust. 1 u.p.t.u. albo na podstawie przepisów wykonawczych) z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty (w szczególności w przypadku faktur wystawianych przez małych podatników rozliczających VAT metodą kasową);

2. „samofakturowanie” – faktury wystawiane przez nabywców towarów lub usług;

3. „procedura marży dla biur podróży” – faktury dokumentujące usługi turystyki, dla których podstawę opodatkowania stanowi kwota marży;

4. „procedura marży – towary używane” – faktury dokumentujące dostawy towarów używanych, dla których podstawę opodatkowania stanowi kwota marży;

5. „procedura marży – dzieła sztuki” – faktury dokumentujące dostawy dzieł sztuki, dla których podstawę opodatkowania stanowi kwota marży;

6. „procedura marży – przedmioty kolekcjonerskie i antyki” – faktury dokumentujące dostawy przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, dla których podstawę opodatkowania stanowi kwota marży;

7. „odwrotne obciążenie” – faktury dokumentujące dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi.

Adnotacje i nieobowiązkowe elementy faktury Można stosować, jeżeli nie modyfikują ani nie pozostają w sprzeczności z obowiązkowymi elementami faktury. Nieobowiązkowymi elementami faktur, które mogą się znaleźć na fakturze są, między innymi:

– określenie terminu płatności;

– zastosowane kursy przeliczeniowe, w szczególności kurs przeliczeniowy dla celów VAT;

– informacja o pobraniu kaucji za opakowania zwrotne;

– określenie warunków odbioru towaru;

– zastrzeżenie prawa własności do chwili zapłaty za towar.

Faktury wystawiane przez administracyjne organy egzekucyjne oraz komorników sądowych art. 106c, art. 106e ust. 1 pkt 20 oraz art. 106g ust. 2 u.p.t.u. 1. Są wystawiane w imieniu i na rzecz dłużnika.

2. Są wystawiane w trzech egzemplarzach; jeden egzemplarz faktury jest wydawany nabywcy, drugi – podmiot ją wystawiający pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci – przekazuje dłużnikowi.

3. Muszą zawierać dodatkowo nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla danych podatnika – imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres.

Faktury wystawiane przez przedstawiciela podatkowego art. 106e ust. 1 pkt 21 u.p.t.u. Muszą zawierać nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz NIP.
Symbol PKWiU towaru lub usługi Nie trzeba podawać (również w przypadku faktur dokumentujących sprzedaż opodatkowaną obniżonymi stawkami VAT lub zwolnioną od podatku).
Podstawa prawna na fakturze art. 106e ust. 1 pkt 19 u.p.t.u. oraz § 3 pkt 1-3 r.f. Faktury dokumentujące sprzedaż opodatkowaną stawką 0%, 5%, 8% lub 23% – nie ma obowiązku wskazywania podstawy prawnej;

Faktury dokumentujące sprzedaż zwolnioną od podatku – jest obowiązek wskazywania podstawy prawnej zwolnienia od podatku (z zastrzeżeniem przepisów § 3 pkt 2 i 3 r.f.). Należy wskazać:

a) przepis u.p.t.u. albo rozporządzenia Ministra Finansów z 20.12.2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień,

b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku dokumentowaną czynność,

c) inną podstawę prawną wskazującą na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia.

Numer rejestracyjny pojazdu Podawanie na fakturze nie jest konieczne (również w przypadku faktur dokumentujących sprzedaż paliw silnikowych wlewanych do baku pojazdu).
Faktury dokumentujące

WDT nowych środków transportu

art. 106e ust. 1 pkt 22 u.p.t.u. Muszą zawierać: datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:

a) przebieg pojazdu – w przypadku pojazdów lądowych;

b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu – w przypadku jednostek pływających oraz statków powietrznych.

Waluta na fakturze Dowolna, jednak kwoty podatku muszą być wykazywane w złotych (bez względu na to w jakiej walucie są określone kwoty na fakturze).
Wystawianie faktur w język obcym 1. Bezwzględnie dopuszczalne w obrocie między przedsiębiorcami.

2. Istnieją ograniczenia w obrocie z udziałem konsumentów.

Zaokrąglanie kwot wykazywanych na fakturze art. 106e ust. 11 u.p.t.u. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.
Podpisywanie faktur Nie jest konieczne – faktury nie muszą zawierać podpisu osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury (niezgodny z przepisami unijnymi wyjątek stanowią faktury VAT-RR).
Faktury uproszczone art. 106e ust. 5 pkt 3 u.p.t.u. 1. Mogą być wystawiane, gdy kwota należności ogółem nie przekracza kwoty 450 zł albo 100 euro.

2) Muszą zawierać NIP nabywcy.

3) Mogą nie zawierać:

a) danych (imienia i nazwiska lub nazwy) nabywcy oraz jego adresu,

b) miary i ilości (liczby) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,

c) ceny jednostkowej netto,

d) wartości sprzedaży netto,

e) stawki podatku,

f) sumy wartości sprzedaży netto,

g) kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto.

4) Funkcję faktur uproszczonych mogą pełnić paragony z numerem NIP nabywcy.

Faktury mogące zawierać węższy zakres danych § 3 r.f. 1. Faktury za przejazd autostradą płatną;

2. Faktury za przejazd na odległość nie mniejszą niż 50 km, wystawiana w formie biletu jednorazowego przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób;

3. Faktury dokumentujące czynności zwolnione od podatku,

4. Faktury dokumentujące świadczenie usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, za które pobierane są opłaty trasowe, wystawiany za okresy miesięczne przez Centralne Biuro Opłat Trasowych (CRCO) Europejskiej Organizacji do Spraw Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (EUROCONTROL) w imieniu Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.

Faktury zaliczkowe art. 106b ust. 1 pkt 4 oraz art. 106f u.p.t.u. 1. Są wystawiane, jeżeli przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty.

2. Nie są wystawiane w przypadku zaliczek dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów oraz czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 u.p.t.u.

Faktura końcowa po wystawieniu faktury zaliczkowej/faktur zaliczkowych art. 106f ust. 3 u.p.t.u. 1. Wystawia się, jeżeli faktura lub faktury zaliczkowe nie obejmują całej zapłaty (w przeciwnym razie nie należy wystawiać faktur końcowych).

2. Wystawiając taką fakturę sumę wartości towarów lub usług pomniejsza się o wartość otrzymanych części należności, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach zaliczkowych.

3. Powinna zawierać numery faktur zaliczkowych wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Faktury wewnętrzne Od 1.01. 2014 r. nie są wystawiane.
Faktury VAT RR art. 116 u.p.t.u. 1. Są wystawiane przez czynnych podatników VAT nabywających produkty rolne oraz usługi rolnicze od rolników ryczałtowych.

2. Wykazywane na nich kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku stanowią kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu na zasadach ogólnych (jeżeli spełnione są określone przepisami warunki).

Faktury dokumentujące sprzedaż poza terytorium kraju art. 106e ust. 1 pkt 18 oraz art. 106e ust. 5 pkt 1 i 2 u.p.t.u. 1. Nie muszą zawierać danych dotyczących stawki podatku, sumy wartości sprzedaży netto oraz kwoty podatku.

2. Powinny zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie” – jeżeli z tytułu dokumentowanej fakturą obowiązany do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca usługi.

Anulowanie faktur Dopuszczalne, o ile faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego.
Faktury korygujące art. 106j u.p.t.u. 1. Są wystawiane przez podatników (sprzedawców)

2. Są wystawiane, jeżeli po wystawieniu faktury:

a) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1  u.p.t.u. (tj. skonta),

b) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1  u.p.t.u.

c) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

d) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4  u.p.t.u.,

e) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

3. Niektóre faktury korygujące mogą być rozliczone przez sprzedawcę pod warunkiem posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę.

4. Powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Zbiorcze faktury korygujące art. 106j ust. 3 u.p.t.u. 1. Można wystawiać.

2. Jeżeli podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie istnieje możliwość wystawiania uproszczonych zbiorczych faktur korygujących.

Noty korygujące art. 106k u.p.t.u. 1. Są wystawiane przez nabywców towarów lub usług.

2. Nie wszystkie dane na fakturze mogą być korygowane za pomocą not korygujących. Wyłączone jest korygowanie za pomocą not korygujących:

a) miary i ilości sprzedanych towarów oraz zakresu wykonanych usług;

b) ceny jednostkowej netto;

c) kwot opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, które nie zostały uwzględnione w cenie netto,

d) wartości sprzedaży netto,

e) stawki podatku,

f) sumy wartości sprzedaży netto,

g) kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto,

h) kwoty należności ogółem.

3. Za pomocą not korygujących nie można, co do zasady, zmieniać nabywcy na fakturze (zob. przykładowo wyrok WSA w Poznaniu z 4.02.2016 r., I SA/Po 1270/15). Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy nota korygująca wystawiana jest przez podatnika będącego następcą podatkowym nabywcy wskazanego na fakturze (zob. wyrok NSA z 12.04.2016 r., I FSK 1942/14).

4. Wymagają akceptacji wystawcy faktury.

5. Powinny zawierać wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA”.

Duplikaty faktur art. 106l u.p.t.u. 1. Są to faktury wystawiane ponownie, jeżeli faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie.

2. Obowiązkowo zawierają wyraz „DUPLIKAT” oraz datę jej wystawienia.

3. Wystawiane mogą być na podstawie wszelkich dostępnych egzemplarzy faktur, w tym na podstawie faktur będących w posiadaniu nabywcy.

4. Wystawiane są przez:

a) podatników lub upoważnionych przez nich do wystawiania faktur osoby trzecie;

b) nabywców towarów lub usług (w przypadku duplikatów faktur wystawionych w ramach samofakturowania oraz duplikatów not korygujących);

c) administracyjne organy egzekucyjne oraz komorników sądowych (w przypadku duplikatów faktur wystawionych przez te podmioty).

Przesyłanie faktur w formie elektronicznej art. 106n u.p.t.u. Dopuszczalne, jeżeli odbiorca wyrazi akceptację na taki sposób przesyłania faktur.
Wystawianie faktur przez nabywcę towarów lub usług (samofakturowanie) art. 106d u.p.t.u. Dopuszczalne, jeżeli nabywca oraz podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.
Przechowywanie faktur art. 112 i 112a u.p.t.u. 1. Obowiązkowo do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z którym związana jest faktura.

2. Obowiązek przechowywania faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

3. Z zastrzeżeniem przepisów innych niż przepisy VAT, faktury mogą być przechowywane w innym formacie niż zostały otrzymane (faktury papierowe mogą być przechowywane w formie elektronicznej, zaś faktury elektroniczne mogą być przechowywane w formie papierowej).

Czy warto sprawdzać księgowego?

Wydawać by się mogło, że zawarcie umowy z biurem rachunkowym o prowadzenie ksiąg rachunkowych zdejmuje z przedsiębiorcy troskę o ich rzetelność. Jednak zetknięcie się z rzeczywistością prawną, okazuje się brutalne.

Przedsiębiorcy często zapominają, że zgodnie z art. 4 ustawy o rachunkowości: Kierownik jednostki ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych ustawą, w tym z tytułu nadzoru, również w przypadku, gdy określone obowiązki w zakresie rachunkowości (…) zostaną powierzone innej osobie za jej zgodą. (…)”

 

Przepis ten precyzyjnie wskazuje, do kogo będą kierowane roszczenia prawnopodatkowe urzędu skarbowego, dotyczące roszczeń o zapłatę zaległości podatkowych wraz z odsetkami. W tej sytuacji ważne jest, by skorzystać z usług profesjonalnego biura księgowego, mogącego pochwalić się wieloletnim doświadczeniem. Należy pamiętać jednak, że nawet przy wyborze uznanych fachowców, własny nadzór nad ich działalnością wydaje się być konieczny.Ewentualnych roszczeń majątkowych na linii przedsiębiorca – księgowy nie rozwiązuje również kolejny art. 77 ustawy o rachunkowości, który przewiduje odpowiedzialność karną (z przyczyn w tym przepisie wymienionych).

Jeśli to księgowy zatrudniony na podstawie umowy o pracę, to w grę wejdzie odpowiedzialność materialna, ale tylko szkoda wyrządzona z winy umyślnej jest rekompensowana przez pracownika w pełnej wysokości, w pozostałych przypadkach jest ona ograniczona. Natomiast w przypadku korzystania z usług zewnętrznego biura rachunkowego odszkodowania można żądać na drodze sądowej, co w praktyce jest trudne i czasochłonne. Co więcej, w umowach o świadczenie usług w zakresie rachunkowości bardzo często pojawiają się zapisy wyłączające wszelką odpowiedzialność biur rachunkowych.

Warto również wiedzieć, że biura rachunkowe objęte są obowiązkiem zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Suma gwarancyjna zależy od przedmiotu działalności, w każdym razie nie przekracza 15 tysięcy euro (przy prowadzenie ksiąg rachunkowych i doradztwie podatkowym), co jak widać także nie wydaje się zabezpieczać w pełni interesów usługobiorców. Prowadzenie ksiąg rachunkowych przez osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę (wewnętrzni księgowi) nie stanowi tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia OC.

Podsumowując, wszystkie przepisy rodzące odpowiedzialność księgowych, w pośredni sposób zmuszają przedsiębiorców do przywiązywania większej uwagi prowadzeniu ksiąg rachunkowych przez wewnętrznych księgowych czy też przy korzystaniu z usług biur rachunkowych. Doskonale wydaje się tu pasować maksyma, że przezorny… zawsze ubezpieczony.

<h2>Jak zmienic ksiegowego?</h2>
<p class="lead">Dobry ksiegowy to podstawa i wie o tym kazdy przedsiebiorca. Liczba biur rachunkowych wciaz rosnie, jednak prowadzenie ksiag i rozliczen to nie wszystko. Czego brakuje dzisiejszym ksiegowym? Przede wszystkim natury doradczej.</p>

<div>

Przedsiebiorcy oczekuja podpowiedzi jak uniknac niepotrzebnych wydatkow, korzystnie rozliczyc podatki, gdzie ulokowac gotowke. Warto wczesniej zaplanowac zmiane ksiegowego. Podpowiadamy jak to zrobic.
<h2><strong>Finanse w dobrych rekach</strong></h2>
<div>

Dobry fachowiec zaksieguje wszelkie przychody i rozchody przedsiebiorstwa, poprowadzi rozliczenia miesieczne, wykona bilanse, sprawozdania i rozliczenia roczne. To jednak nie wszystko. Osoba prowadzaca firme liczy rowniez na proaktywne podejscie, czyli profesjonalne doradztwo w przypadku wyboru formy opodatkowania, czy rozliczania kosztow. Dzieki dobrze prowadzonej ksiegowosci, wlasciciel firmy moze w kazdej chwili zareagowac na spadek dochodow, czy zmiany dokonujace sie na rynku. A przede wszystkim nie musi myslec juz o terminach i wlasciwych formularzach rozliczen z urzedami i kontrahentami.

</div>
<div>
<h2><strong>Straty z powodu ksiegowego?</strong></h2>
Nie da sie ukryc, ze zle prowadzona ksiegowosc moze narazic przedsiebiorce nie tylko na straty, ale rowniez na kary chociazby ze strony Urzedu Skarbowego. Trzeba zdac sobie sprawe, ze nawet korzystanie z uslug zewnetrznego biura, nie zwalnia przedsiebiorcy z odpowiedzialnosci w razie kontroli skarbowej. Warto rowniez pamietac, ze w przypadku otrzymania kary za bledy spowodowane przez zla prace ksiegowych, przedsiebiorca moze wystapic do winnych o odszkodowanie. Kazde biuro rachunkowe powinno posiadac obowiazkowa polise OC. <strong>Po co jednak narazac sie na niepotrzebny stres, gdy mozna rozwazyc zmiane biura rachunkowego?</strong>

</div>
<div>
<h2><strong>Wymienic biuro rachunkowe "na zakladke"</strong></h2>
<strong>Jezeli przedsiebiorca nie jest zadowolony z dotychczasowej pracy biura rachunkowego, a na dodatek podejrzewa, ze zle prowadzenie ksiegowosci moze narazic go na kary i straty, powinien zmienic ksiegowych.</strong> Zanim to jednak nastapi powinien dac czas nowej firmie rachunkowej na zapoznanie sie ze specyfika przedsiebiorstwa, jego biezaca sytuacja oraz dokladne sprawdzenie dzialan poprzedniej firmy ksiegowej. Dobrze wiec dzialac na tzw. "zakladke" – najpierw nawiazac kontakt i omowic szczegoly wspolpracy z nowym biurem rachunkowym, a dopiero pozniej zerwac umowe z poprzednim, odwolujac przyznane mu pelnomocnictwa. Po rozwiazaniu umowy, ksiegowi maja obowiazek oddac oryginaly wszystkich przekazanych przez przedsiebiorce dokumentow. Najlepiej jest gdy poprzednie i nowo zatrudnione biuro rachunkowe porozumiewaja sie bez koniecznosci czynnego udzialu przedsiebiorcy i przekazuja sobie plynnie wszystkie niezbedne dokumenty. Nie zawsze jest to jednak mozliwe i nie zawsze chce tego sam przedsiebiorca.

</div>
<div>
<h2><strong>By uniknac bledow</strong></h2>
<strong>Jak zweryfikowac profesjonalizm nowego biura rachunkowego?</strong> Obecnie kazdy moze wykonywac zawod ksiegowego. Nie ma wymogu posiadania certyfikatu ksiegowego (wydawanego niegdys przez Ministra Finansow), ale warto zwrocic uwage, czy w biurze ksiegowym sa zatrudnione osoby, ktore posiadaja takie uprawnienia nadane na mocy wczesniej obowiazujacych przepisow. Warto rowniez zwrocic uwage, czy dane biuro rachunkowe posiada obowiazkowa polise OC oraz jaka jest jej wysokosc. Jesli dzialanie biura ksiegowego narazi przedsiebiorce na straty, moze on wtedy zaspokoic swoje roszczenia wzgledem biura, a nawet wystapic o odszkodowanie. Przedsiebiorce zainteresowac powinny tez takie rzeczy, jak godziny i dni pracy biura, mozliwosci roznorodnego kontaktowania sie z ksiegowymi, sposob powiadamiania o terminach, podatkach i ich wysokosci. Wazne jest tez, by dowiedziec sie jakie dodatkowe raporty, informacje, zestawienia biuro jest w stanie przygotowac i w jaki sposob je dostarcza oraz czy udostepnia narzedzia i jakie, do wystawiania faktur. Wiecej na ten temat pisalismy <a href="http://welldonetax.com/jak-wybrac-dobre-biuro-rachunkowe/"><span style="text-decoration: underline;">tutaj.</span></a>

</div>
<div>
<h2><strong>Niezbedne powiadomienia i formularze</strong></h2>
Rozwiazujac umowe z biurem rachunkowym konieczne jest cofniecie wystawionych mu pelnomocnictw. Wszystkie trzeba odwolac pisemnie. Natomiast upowaznienie do skladania deklaracji droga elektroniczna – formularz UPL-1 – odwoluje sie dostarczajac do urzedu skarbowego formularz OPL-1. Oddajac ksiegowosc firmy w nowe rece przedsiebiorca ma obowiazek zawiadomic o tym fakcie odpowiednie urzedy. Zmiana biura rachunkowego wymaga dokonania aktualizacji wpisu przedsiebiorcy do CEIDG. Moze to zrobic sam przedsiebiorca jednak te formalnosci rekomendujemy delegowac nowemu ksiegowemu, udzielajac mu wczesniej odpowiednich pelnomocnictw. Formularz mozna zlozyc osobiscie w urzedzie miasta lub gminy, poczta lub elektronicznie. Warto pamietac, ze dwie ostatnie drogi wymagaja poswiadczenia u notariusza lub posiadania podpisu elektronicznego.

</div>
</div>